AVLEIÐINGIN AVDÚKAR SJÁLVSØKNIÐ!

Hvussu nógv av levnaðinum snýr seg um andlitið úteftir? Munnu ikki fleiri av okkara góðu gerðum vera grundaðar í sjálvsøkni? At vit fyri øðrum vilja síggja út sum góð menniskju, sum vilja okkara medmenniskjum væl?

VILT TÚ SÍGGJA, MÁST TÚ VAKNA!

Hvat er meiningin við lívinum? Hvat er meiningin við hesari ferð, vit í levnaðinum eru á? Tað er mítt blindni, sum fær meg at spyrja hesar spurningarnar. Eg spyrji, tí at eg ikki síggi. Eg síggi ikki, tí at eg sovi.

FRIÐURIN ER EIN PERSÓNUR!

Vit óttast framtíðina og avleiðingar av fortíðini og nútíðini. Vit leingjast eftir friði og siga við okkum sjálv: “Óttast ikki!” Kortini nytta hesi vælmeintu orðini einki, tí óttin verður verandi. Hvussu kunnu vit tá finna frið?

PRIKIÐ OPNAR TÍNI EYGU FYRI RÍKIDØMINUM!

Hvussu skjótt gloyma vit ríkidømið, vit dagliga hava? Spyr teg sjálva/n: “Hvussu nógv síggi eg ikki, um eg ikki verði prikað/ur?” Taka vit ov nógv fyri givið í okkara lívi? Heilsu, útbúgving, arbeiði, maka, børn, familju...

SAMSKIFTIÐ STYRKIR SAMFELAGIÐ!

Í einum felagsskapi ímillum tvey menniskju hoyrir samskifti við sum natúrligur partur. Eg kann lata vera við at lurta, tosa ella tosa neiligt við hini. Tað veikir felagsskapin. Tað er tað jaliga samskiftið, sum styrkir samfelagið! Samskifti í kærleika ætlað til uppbyggingar.

ER NØKUR VARANDI GLEÐI?

Í sorgini býr spurningurin í okkum: “Hvussu kann eg fáa gleðina aftur?” Antin má eg venda aftur til gamla veruleikan ella má eg liva í einum nýggjum veruleika.

HVAT STÝRIR TÆR?

Munnu flestu av okkum ikki taka undir við tí, sum sigur: “Eg havi mangan nátt málum, eg ikki ynskti!” Mangan eru vit í eini støðu, sum vit ikki eru glað fyri. Vit vita, at vit sjálv ferðaðust leiðina til hetta málið, men spyrja undrandi: “Hvat stýrdi meg higar?”

Blog at WordPress.com.

Up ↑