Hevur Gud nakra ætlan við mær?

Ivast tú í, hví tú ert til og hvør grundin man vera at Gud hevur skapt teg? Sært tú teg sjálva/n ikki sum nakað serligt við nøkrum serligum eginleikum og kalli til nakað ávíst? Hoyr so her: Gud hevur SKAPT teg einastandandi til nakað heilt ávíst.

Featured post

LYFT MEDMENNISKJAÐ UPP!

Ert tú ein hugmóðigur ella ein eyðmjúkur persónur?Ein avdúkandi roynd hesum viðvíkjandi er at spyrja teg sjálva/n: “Hvussu lætt havi eg við at rósa øðrum?”

STØÐAN MYNDAR STAÐIN!

Tá ið tað snýr seg um at finna loysnir fyri at koma burturúr skilnaðarsorgini, hugsa vit mangan, at vit eiga at flyta stað. Men man skilnaðurin ikki vera líka veruligur eitt annað stað, sum har tú nú ert?

TAKKSEMIÐ AVDÚKAR FELAGSSKAPIN!

Tað er ein keðilig kensla, sum fylgir einseminum. Í slíkum støðum hugsa vit um, hvussu takksom vit eru fyri ávís menniskju í okkara lívi. At vit eru ríkari vegna onnur menniskju, sum vit kunnu vera saman við í felagsskapi.

AT GERA VÆL GER TEG IKKI GÓÐAN!

Tað býr í okkum sum nakað natúrligt at mennast í levnaðinum. Vit arbeiða okkum fram til tað betra og gera alt, sum er í okkara valdi at ogna okkum góða lívið. Flestu av okkum liva gerandisdagin í stríði eftir at vinna okkum stig á lívsins konto.

VRAKA TAÐ ILLA

Kennir tú støðuna spentur at fara til arbeiðis, men vegna órudd ber ikki til at koma í gongd? Ella vilja halda ein góðan føðingardag, men vegna ein keðiligan gest miseydnaðist tað heila?

MÆR ER GIVIÐ AT GEVA

Nakað hendir einum menniskja, sum í neyð fær eina óvæntaða gávu. Fær nakað fyri einki, sum stórur tørvur er á. Og hóast gávan kann verða oyðslað burtur, verður minnið um gevaran verandi.

Blog at WordPress.com.

Up ↑