BØNIN BATAR!

Lóður gjørdi í 2017 eina kanning, sum vísti, í hvussu stóran mun føroyingar biðja. Millum annað sást í kanningini, at 63 prosent av føroyingum biðja fleiri ferðir um vikuna. Sostatt er bøn í stóran mun ein týdningarmikil partur av gerandisdegnum hjá okkum sum fólk.

63 prosent av føroyingum biðja fleiri ferðir um vikuna.

Men nyttar bøn nakað? Batar hon nakað? Kennir tú teg aftur í hesum at hava biðið um okkurt ávíst í dagar, vikur, mánaðir, ja kanska ár, uttan at hava fingið nakað svar? Hevur tú nakrantíð hugsað, at eingin Gud man vera til, tí tað tykist, sum um hann ikki hjálpir tær í tínum lívið? Og um hann ikki er til ella ikki svarar, hví skal eg so yvirhøvur biðja?

Bøn er samskifti, sum kann lutast í tríggjar partar: Tann, sum biður. Tað, biðið verður um. Og tann, sum hoyrir og svarar. Tað vísir seg, at um ikki annað, so verður í øllum førum tann, ið biður, broyttur við bønini. Tað ger okkurt við meg sum menniskja, tá ið eg áhaldandi biði til nakað, sum er máttmiklari enn eg. Eg broytist, hóast eg kann undrast, ivast og gerast illur, tí eg ikki fái tað svar, eg so fegin vil. Bønin batar!

Men nakað vísir seg eisini at vera ein sannleiki, tá ið talan er um tað, eg biði um. Evnið ella trupulleikin, sum eg við bønini á ein hátt leggi frá mær til nakað størri enn meg, gevur mær frið og hvíld. Eisini, hóast eg ikki kenni nakað ítøkiligt bønarsvar. Við bønini leggi eg eina byrðu frá mær til nakað, sum tekur tað til sín. Bønin batar!

Men hvussu er tað so við triðja partinum? Gud, sum hevur allan mátt. Hvussu skal eg hava tað, tá ið tað vísir seg sum um at Gud ikki hoyrir, sær ella leggur í teir trupulleikar, eg stríðist við og vil hava hann at hjálpa mær við?

Fyri tað fyrsta kunnu vit hyggja aftur á okkara lív og spyrja, um Gud ongantíð hevur hjálpt okkum, tá ið vit hava biðið. Tað vísir seg nevniliga so, at vit so skjótt gloyma, at Gud mangan hevur svarað bønum okkara. Fyri tað næsta er spurningurin, um tað størra ikki er trupulleikin, men samskiftið ímillum Guds og okkara? Eins og ímillum foreldur og børn, sum mangan biðja um ymiskt. Okkurt fáa tey og okkurt fáa tey ikki. Tað stóra eru ikki lutirnir, tey fáa ella ikki, men samskiftið og felagsskapurin ímillum foreldrini og børnini. Júst hetta vísir seg eisini at gerast tað stóra við tíðini, tá ið eg áhaldandi biði, hóast eg mangan ikki fái tað, eg fegin vil. Bønin batar!

Ikki trupulleikin, men samskiftið í felagsskapinum er tað stóra í bønarlívinum!

Júst felagsskapurin var tað stóra, tá ið Jesus bað fyri lærusveinunum: Heilagi faðir, varðveit teir í navni tínum, sum tú hevur givið mær, til tess at teir mega vera eitt eins og vit.

Í bønini fái eg loyvi at leggja allar mínar byrðar á Jesus, sum eg eri í felagsskapi við vegna hansara verk. Er nøkur byrða, tú tyngist av, sum tú í dag eigur at leggja á Jesus? Bønin batar!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: