Levnaður

HVAT EG SIGI UM MÍTT MEDMENNISKJA AVDÚKAR, HVAT EG HALDI UM TAÐ!

Hvat avdúkar títt svar um felagsskapin við eitt annað menniskja, tá ið tú verður spurd/ur um vikomandi? Hvat avdúkar títt svar um tín felagsskap við Jesus, um onkur spurdi teg: "Hvør er Jesus?"

Kennir tú tað, at onkur spyr teg, um tú veitst, hvør hesin ella hasin persónurin er? Spurningurin kann ljóða, tí tann, sum spyr, ikki sjálvur veit, men heldur, at tú veitst og kanst siga hesum frá, so hann betur kann gera sær eina meining um tann ókenda.

Um nú onkur persónur, sum ikki kendi pápa tín væl, varð spurdur um, hvør hann var, hevði hesin kanska sagt: “Jú, hann er Klaksvíkingur og sjómaður.” Um onkur kendi hann betur enn hin fyrri, hevði hesin kanska sagt: “Hann er giftur við Bjørg og eigur børnini John, Sonnu og Fríða.” Men um vart spurdur, hevði tú sagt: “Hann er pápi mín.” Svarið, hesi ymisku menniskjuni geva, avdúkar, hvør felagsskapurin er ímillum persónin, ið spurt verður um og persónin, ið svarar.

Teldubræv

Tað er ikki óvanligt soleiðis at verða spurdur um okkurt medmenniskja og so geva eitt svar útfrá tí, tú kanst siga. Men júst hvat tú sigur um hetta medmenniskjað avdúkar, hvussu tættan felagsskap, tú hevur við tað, og hvat tú heldur um tað.

Ein spurningur, sum hevur verið settur av hópin av menniskjum í tveytúsund ár, er: “Hvør er Jesus?” Hetta er ein persónur, sum fleiri hava hoyrt um, men ikki øll kenna. Ein persónur, sum nógv verður tosað um, men um hvønn ikki øll siga tað sama.

“Hvør er Jesus?” Ein kann svara: “Jú, Jesus var ein maður, sum livdi í Ísrael fyri tveytúsund árum síðani. Hann var ein stórlætisørur lygnari, sum fekk fleiri menniskju at fylgja sær. Hann gjørdi seg sjálvan til Gud, men um hann veruliga var Gud og harvið hevði alt vald og vildi øllum tað besta, hví er so neyð, sjúka og deyði til í heiminum enn?”

Ein annar kann svara: “Jesus var eitt sera gott menniskja, sum fevndi øllum medmenniskjum, uttan mun til, hvør fortíð teirra var ella hvussu tey vórðu sædd av sínum medmenniskjum. Hann er okkara stóra fyrimynd, soleiðis at vit kunnu fara við okkara medmenniskjum á sama hátt sum hann.”

Bæði hesi svørini avdúka nakað um tann, ið svarar. Hóast tey eru ymisk, avdúka bæði svørini ein felagsnevnara: Jesus var eitt menniskja, sum einaferð livdi, men síðani doyði, og at tað sostatt nú eingin felagsskapur kann vera ímillum Jesus og tann, ið svarar.

Hvat tú sigur um títt medmenniskjað avdúkar, hvussu tættan felagsskap, tú hevur við tað, og hvat tú heldur um tað.

Jesus spurdi ein dagin lærusveinarnar: “Hvønn siga menn menniskjusonin vera?”

Lærusveinarnir svaraðu, at summi søgdu Jesus vera Jóhannes doyparan, summi Elia og aftur summi Jeremia ella ein av profetunum. At siga hetta um Jesus var sum so virðiligt, tí jødar sóu jú upp til allar hesar persónarnar. Teirra svør avdúkaðu, at menniskju hildu Jesus vera eitt menniskja, kallað av Gudi. Tað var stórt. Men samstundis avdúkaðu hesi svørini, at tey hildu Jesus vera eitt menniskja og ikki nakað meira enn tað. Eitt menniskja sum Jóhannes, Elia, Jeremia og profetarnir, sum vóru kallaðir av Gudi, men sum nú ikki livdu meira.

Eftir at lærusveinarnir høvdu svarað Jesusi, kunnu vit ímynda okkum, hvussu hann lenaði seg frameftir ímóti teimum, hugdi teir beint inn í eyguni, meðan hann síðani spurdi: “Men tit, hvønn siga tit meg vera?”

Eitt var, hvat ið onnur, sum ikki vóru í tøttum felagsskapi við Jesus, søgdu um hann. Teirra svør avdúkaðu tey og hvat tey hildu um Jesus. Men eitt annað var nú, hvat ið hesir lærusveinarnir, sum nevniliga vóru í tøttum felagsskapi við Jesus, søgdu um hann.

Pætur svaraði tá: “Tú ert Kristus, sonur hins livandi Guds.”

Við øðrum orðum svaraðu lærusveinarnir, at Jesus er eitt menniskja, men eisini nakað meira enn bert eitt menniskja: Jesus er kongur, Guds sonur og harvið frelsari heimsins.

Tað er í tí tætta felagsskapinum, at persónarnir í hvør sínum lagi avdúka sín sanna samleika.

Tað er í tí tætta felagsskapinum, at persónarnir í hvør sínum lagi avdúka sín sanna samleika. Vit siga jú ikki alt um okkum sjálv fyri einum fremmandum menniskja. Hvørji vit eru innast inni, hvat vit veruliga hugsa, hvørjar brølarar vit hava gjørt í fortíðini og hvørjar dreymar vit hava um framtíðina. Nei, fyri tí fremmanda nevna vit okkara navn, starv og kanska okkurt afturat. Tættari, felagsskapurin verður, meira vilja vit tá avdúka.

Júst hetta lesa vit eisini í hesum tekstinum hjá Matteusi evangelisti. Tað var fyri lærusveinunum, Jesus avdúkaði sín sanna samleika. Men ikki bara tað. Hann avdúkaði samstundis eisini teirra sanna samleika í felagsskapinum við seg.

Legg til merkis, at tað var eftir at Pætur svaraði Jesu spurningi um, hvønn teir søgdu Jesus vera, at hann avdúkaði fyri teimum, hvørjir teir vóru og hvat teirra kall í hesum heimi var.

Tú ert Pætur, og á hesum kletti vil eg grunda kirkju mína, og helheims portur skulu ikki fáa vald á henni.

Lærusveinarnir – og eftir teir fram til dagin í dag kirkjan – eru tey menniskjuni, sum fyri tað fyrsta játta Jesus sum kong og Guds son. Fyri tað næsta eru hesi menniskjuni kirkjan, sum Jesus grundar og er hon harvið óvikandi eins og Jesus er óvikandi. Fyri tað triðja kann eingin taka valdið frá Krists kirkju, tí hon er í Jesu valdi. Jesus grundar sína kirkju á tey, sum játta seg sum kong og Gud og verjir tey í tryggleika, meðan hann arbeiðir ígjøgnum tey.

Mítt svar um medmenniskjað avdúkar ikki bert nakað um tað, men eisini nakað um meg.

Eg kann siga nógv um mítt medmenniskja alt eftir, hvussu tættur felagsskapur mín er við hetta menniskjað. Hvat eg sigi um mítt medmenniskja avdúkar, hvat eg haldi um tað! Men tað avdúkar eisini, hvør mín leiklutur er í mun til hetta medmenniskjað. Mítt svar avdúkar ikki bert nakað um hin, men eisini nakað um meg.

Hetta sama ger seg galdandi, tá ið eg verði spurdur: “Men , hvønn sigur Jesus vera?” Eitt er, hvat onnur siga um Jesus, men hvat sigur um hann? Mítt svar til spurningin um Jesus avdúkar, hvønn felagsskap eg havi við hann! Men tað avdúkar eisini nakað um meg og hvønn leiklut eg havi í hesum heimi í felagsskapinum við Jesus. Avdúkar, hvat mítt kall í hesum heimi er.

Tann, sum livir í tøttum felagsskapi við Jesus svarar soleiðis:

Jesus er Harri mín! Jesus er Gud mín! Jesus er bróðir mín! Jesus er vón mín! Jesus er frelsa mín! Jesus er friður mín!

Hesi eru svør, sum eru nógv djypri enn at siga, at Jesus var eitt fyrimyndarligt menniskja, sum elskaði øll síni medmenniskju. Hesi svørini siga nevniliga nakað beinleiðis um, hvør ert í mun til Jesus og hvønn leiklut tú nú hevur í felagsskapinum við hann.

Við trúnni á Jesus játtar tú hann sum kong og Gud. Jesus grundar á tær sína kirkju í hesum heimi, sum er vón fyri tíni medmenniskju. Og eingin annar enn Jesus, hevur nú vald á tær.

Tæn tí Jesusi við gleði, tí í trúnni játtar tú kongin, sum doyði, men reis upp frá deyðum og fekk alt valdið á himni og á jørð.


1FBA0637-E0D0-40D6-802D-0734D39614AC_1_201_a

Dáma og skriva eina viðmerking

Um tú helt hetta vera gagnligt, hevði tað glett meg, um tú trýsti á Dáma niðanfyri og møguliga eisini skrivaði eina viðmerking í rútin niðanfyri, har tað stendur Svara.

0 comments on “HVAT EG SIGI UM MÍTT MEDMENNISKJA AVDÚKAR, HVAT EG HALDI UM TAÐ!

Svara

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Broyt )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Broyt )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Broyt )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Broyt )

Connecting to %s

%d bloggers like this: