GER TAÐ, TÚ LOVAR, TIL TÍÐINA!

Mangan vísir tað seg at vera so, at vit megna væl at gera uppgávur okkara og at gera tær til tíðina, tá ið talan er um arbeiðið. Mangan er tað somuleiðis, at vit ikki vísa okkum frá okkara bestu síðu heima við hús.

MINNIR MYNDA MEG

Viðhvørt hugsa vit um onkran kæran, sum undan okkum er farin. Tað kunnu vera foreldur, ommur, abbar, vinfólk ella onnur, sum ikki eru okkara millum longur. Vit minnast tey. Teirra andlitsbrá, verumáta, gerningar og orð.

HVØR KANN FYRIGEVA MÆR?

Um tú gert eitt misbrot ímóti einum øðrum, er viðkomandi tann einasti, sum kann fyrigeva tær hetta misbrotið. Hvussu kundi Jesus tá fyrigeva syndum, sum ikki vóru gjørdar ímóti honum?

EG LIVI Í KALLINUM

Dámar tær væl títt arbeiði og gleðist um tíni viðurskifti við familju, vinir og starvsfelagar? Hevur tú frið og gleði í gerandisdegnum? Ella kennir tú iva, óró og ørkymlan? Spyrt tú teg sjálva/n: “Er hetta tað, eg skal?” “Hvat er meiningin við mínum lívi?”

LYFT MEDMENNISKJAÐ UPP!

Ert tú ein hugmóðigur ella ein eyðmjúkur persónur?Ein avdúkandi roynd hesum viðvíkjandi er at spyrja teg sjálva/n: “Hvussu lætt havi eg við at rósa øðrum?”

STØÐAN MYNDAR STAÐIN!

Tá ið tað snýr seg um at finna loysnir fyri at koma burturúr skilnaðarsorgini, hugsa vit mangan, at vit eiga at flyta stað. Men man skilnaðurin ikki vera líka veruligur eitt annað stað, sum har tú nú ert?

TAKKSEMIÐ AVDÚKAR FELAGSSKAPIN!

Tað er ein keðilig kensla, sum fylgir einseminum. Í slíkum støðum hugsa vit um, hvussu takksom vit eru fyri ávís menniskju í okkara lívi. At vit eru ríkari vegna onnur menniskju, sum vit kunnu vera saman við í felagsskapi.

Blog at WordPress.com.

Up ↑