VER TÍTT SANNA TÚ!

Hvørjum kanst tú vera tú saman við? Nær ert tú í støðum saman við øðrum menniskjum, har tú ikki hevur fyri neyðini at spæla ein leiklut, men veruliga kanst vera tann, tú ert? Hevur tú nakran, sum tú kanst vísa títt sanna andlit fyri?

TAÐ, TÚ HOYRIR, MYNDAR TEG!

Í hvussu stóran mun mynda orð títt sinni og tín levnað? Hugsa aftur í tíðina og finn seinastu ferð, orð – jalig ella neilig – høvdu eina ávirkan á teg. Eg hugsi, at tær ikki nýtist at leita leingi, tí hetta vísir seg at vera ein gerandiskostur.

ERT TÚ TRÚVERD/UR?

Ert tú ein góðtrúgvin persónur, sum hevur lætt við at líta á orðini frá tínum medmenniskjum? Ella kennir tú tað soleiðis, at tú í stóran mun ikki hevur álit á tí, onnur siga? “Tað valdast persónin, sum prátar!”, sigur tú kanska.

EG TRÚGVI TÍ TRÚVERDA

Hevur tú álit á fólki? Ella kennir tú teg sviknan so mangan, at tú mestsum hevur mist álitið á tíni medmenniskju. Aftur og aftur vísir onkur seg at vera nakað ávíst, men verður síðani avdúkaður fyri nakað heilt annað.

Blog at WordPress.com.

Up ↑