HVØR ERT TÚ?

“Hvør eri eg? Hví geri eg, sum eg geri? Hví eri eg, sum eg eri?” Hugsar tú nakrantíð soleiðis? Kanska, tá ið tú ert við ein krossveg og skalt taka onkra stóra avgerð: “Hvør eri eg í veruleikanum? Hví eri eg til? Hvat er meiningin við tí heila?”

JESUS ENDAÐI ENDAN!

Hevur tú upplivað kreppu í lívinum, sum broytti lívið frá einum til nakað, sum tú nú ikki ert glað/ur fyri? Kanska sigur tú tí við teg sjálva/n: “Nú er yvirstaðið! Eg eri liðug/ur! Hetta endaði meg!” Men er nøkur bjarging?

VER FYRIMYNDIN!

Hvussu nógv kann eg skylda uppá (fyri)myndirnar, tá ið eg geri tað skeiva? Kann eg ikki gera hetta í so stóran mun, at eg livi í ábyrgdarloysi? Havi eg ikki avgerðarrættin fyri mínum lívi í dag?

EG LIVI Í KALLINUM

Dámar tær væl títt arbeiði og gleðist um tíni viðurskifti við familju, vinir og starvsfelagar? Hevur tú frið og gleði í gerandisdegnum? Ella kennir tú iva, óró og ørkymlan? Spyrt tú teg sjálva/n: “Er hetta tað, eg skal?” “Hvat er meiningin við mínum lívi?”

JESUS METTAR MÍNA SVONGD

Eg veit, at trupulleikin við vatni og mati um heimin gerst størri og størri fyri hvørt ár. Eg vil fegin hjálpa, men gangi við ringari samvitsku, tí at eg geri stórt sæð einki við tað. Hví?

GEVI EG ALT, FÁI EG ALT!

Vælferðin er í besta blóma. Vit hava mestsum alt, vit hava tørv á: Mat, klæðir, hús, bilar og pening. Inntøkurnar eru hækkaðar seinastu árini og sæst hetta aftur í, hvussu vit brúka tað, sum vit hava fingið at umsita. Men hevur tú nakað at geva, hóast tú hevur meira um hendi?

MÆR ER GIVIÐ AT GEVA

Nakað hendir einum menniskja, sum í neyð fær eina óvæntaða gávu. Fær nakað fyri einki, sum stórur tørvur er á. Og hóast gávan kann verða oyðslað burtur, verður minnið um gevaran verandi.

HVÍ GEVI EG IKKI?

Hvussu torført er tað ikki at ofra tað, ein er glaður fyri og elskar? Tað kann vera lætt at geva frá sær tað, ið vit ikki hava brúk fyri, men nakað, vit hava so kært, ja, tað er nakað heilt annað.

Blog at WordPress.com.

Up ↑