TAÐ, EG IKKI TAKI ÍMÓTI, GAGNAR MÆR IKKI

“Hví segði eg ikki: “Ja takk!”? Soleiðis kann eg sum menniskja hugsa, tá ið eg angri fortíðina. Um eg ikki tók ímóti eini gávu ella tænastu ella ímóti rósandi orðum, sum vóru ætlað mær. At eg ikki møtti menniskjum, sum bjóðaðu mær sína tíð, sítt vinalag og sín felagsskap. Hvussu nógv ríkari var eg í dag, um eg tók ímóti?

EG TRÚGVI TÍ TRÚVERDA

Hevur tú álit á fólki? Ella kennir tú teg sviknan so mangan, at tú mestsum hevur mist álitið á tíni medmenniskju. Aftur og aftur vísir onkur seg at vera nakað ávíst, men verður síðani avdúkaður fyri nakað heilt annað.

MÁTTLOYSIÐ DRÍVUR TIL BØN

“Um eg vann eina millión krónur, so var lívið betri!” Vit kunnu hava ymiskar hugsanir um, hvat okkum tørvar, soleiðis at lív okkara varð betri. Og tað kann væl vera, at nógv av hesum hevði gjørt lívið lættari, um ikki betri. Men vita vit veruliga, hvat okkum tørvar?

MINNIR MYNDA MEG

Viðhvørt hugsa vit um onkran kæran, sum undan okkum er farin. Tað kunnu vera foreldur, ommur, abbar, vinfólk ella onnur, sum ikki eru okkara millum longur. Vit minnast tey. Teirra andlitsbrá, verumáta, gerningar og orð.

SJÁLVSØKNI SKAPAR SKILNAÐ

Ert tú nakrantíð vónbrotin? Tú ætlaði nakað ávíst, men tá ið avtornaði, gjørdist veruleikin ein heilt annar. Tú vart skuffað ella skuffaður av einum øðrum menniskja. Fá komu í føðingardag, hóast tú vónaði fleiri.

VRAKA TAÐ ILLA

Kennir tú støðuna spentur at fara til arbeiðis, men vegna órudd ber ikki til at koma í gongd? Ella vilja halda ein góðan føðingardag, men vegna ein keðiligan gest miseydnaðist tað heila?

MÆR ER GIVIÐ AT GEVA

Nakað hendir einum menniskja, sum í neyð fær eina óvæntaða gávu. Fær nakað fyri einki, sum stórur tørvur er á. Og hóast gávan kann verða oyðslað burtur, verður minnið um gevaran verandi.

Blog at WordPress.com.

Up ↑