Hevur Gud nakra ætlan við mær?

Ivast tú í, hví tú ert til og hvør grundin man vera at Gud hevur skapt teg? Sært tú teg sjálva/n ikki sum nakað serligt við nøkrum serligum eginleikum og kalli til nakað ávíst? Hoyr so her: Gud hevur SKAPT teg einastandandi til nakað heilt ávíst.

JALIGA PÍNAN

Tað tykist, sum innaní okkum er ein djypri ófriður, vit hava torført við at seta orð á. Og vit kunnu kenna okkum illa, tí í mun til fleiri av okkara medmenniskjum, hava vit alt tað, teimum tørvar, og eru ónøgd kortini.

HVØRJA ÚTGÁVU AV TÆR VÍSIR TÚ?

Vit vilja so fegin vísa eina vakra, dugnaliga og fyrimyndarliga útgávu av okkum fram fyri okkara medmenniskjum. Tá ið vit so gera okkurt, sum brýtur við hesa útgávuna, krógva vit tað, soleiðis at onnur ikki síggja tað. Hví?

ÓFULLKOMIN KANST TÚ VÍSA TANN FULLKOMNA!

Tá ið vit samanlíkna okkum sjálv við onnur, kann tað fáa okkum at kenna okkum illa. Vit kunnu síggja niður á okkum sjálv, meta okkum lágt og hava bestan hugin at geva tað heila upp: “Eg nytti einki! Eg kann ikki brúkast til nakað!”

FINN EGNAR FEILIR FYRST!

Vit hava so lætt við at seta orð á feilirnar hjá øðrum. Er tað tí at vit ikki sjálv gera feilir? Ella man tað vera tí, at við at síggja feilirnar hjá øðrum, hava vit tað betri við okkum sjálvum?

FYLGI EG IKKI, VILLIST EG!

Øll okkara munnu kenna tað at missa okkurt burtur. At kenna sorg og skuffan av ikki at hava nakað, sum ein er glaður fyri. Tað er mist burtur. At leita eftir hesum burturmista og gleðast, tá ið hetta verður funnið aftur.

VELJI EG HETTA, VRAKI EG HITT!

Kennir tú ørkymlan av at hava ov nógvar valmøguleikar? At okkurt má veljast frá í heilum og soleiðis menniskju, sum kanska gerast kedd av, at tú valdi tey frá. Velji eg hetta, vraki eg hitt!

AVLEIÐINGIN AVDÚKAR SJÁLVSØKNIÐ!

Hvussu nógv av levnaðinum snýr seg um andlitið úteftir? Munnu ikki fleiri av okkara góðu gerðum vera grundaðar í sjálvsøkni? At vit fyri øðrum vilja síggja út sum góð menniskju, sum vilja okkara medmenniskjum væl?

Blog at WordPress.com.

Up ↑