AVLEIÐINGIN AVDÚKAR AVGERÐINA!

“Hví sá eg ikki avleiðingina frammanundan?” Soleiðis kanst tú siga við teg sjálva/n, tá ið tú upplivir hørðu avleiðingina av bæði tilvitaðum og ótilvitaðum avgerðum. Avgerðirnar førdu til núverandi avleiðing og iðrar tú teg nú um tær avgerðir, tú tókst.

LÍT JALIGT Á MORGINDAGIN!

Hvat hugsar tú, tá ið lívið broytist? Hugsar tú jaligt um møguligu broytingarnar í framtíðini? Ella neiligt? Er tað ótti fyri sjúku, neyð, sorg, trupulleika og deyða, sum merkir títt sinni, ella gleðin um lív, eydnu, kærleika, frælsi og møguleikar?

EG GLEÐIST Í HVÍLDINI!

Leingist tú eftir hvíld? Kennir tú møði, ónøgdsemi, ørkymlan og strongd? At vera í gongd við høgari ferð í longri tíð og vilja fáa frí og frið? Eru vikuskiftini hæddarpunktið í lívinum, samstundis sum tú mestsum hatar mánadagar, tí tá er ein long arbeiðsvika ímillum frítíðina og teg?

EG HOYRI Í KVIRRUNI!

Í øllum larminum um, við og í okkum er tað ikki undarligt, at vit hava torført við at hugsavna okkum um tað, vit fegin vilja fáa frá hondini. Ikki undarligt, at vit kunnu kenna ónøgd og ørkymlan um lívið og hvat meiningin er við tí.

TÚ EIGUR EIN SESS

Hvat er meiningin við lívinum? Hví eri eg til og hvat skal eg við mínum lívi? Eri eg ætlað/ur til nakað ávíst ella er tað mín egna avgerð? Ber til at fáa frið og hvíld í nøkrum sessi í tilveruni?

TAÐ NEILIGA RAKAR EISINI TEG!

Hvar er Gud, tá ið tað neiliga rakar? Vit síggja, hoyra og lesa um neyðina úti í heimi. Uppliva, hvussu okkara kæru stríðast. Og kenna, hvussu vit innaní eru ótrygg. Er eingin tryggleiki í lívinum?

MÍTT BESTA ER IKKI NÓG GOTT!

Tá ið tú hyggur at øllum tí miseydnaða í lívinum, hugsar tú kanska: "Mítt besta verður ongantíð nóg gott!" Hvat nú, um eydnan, friðurin og hvíldin ikki skal verða grundað á tínum besta, men onkrum øðrum?

Blog at WordPress.com.

Up ↑