SVARIÐ AVDÚKAR MEG!

Hvat avdúkar títt svar um felagsskapin við eitt annað menniskja, tá ið tú verður spurd/ur um vikomandi? Hvat avdúkar títt svar um tín felagsskap við Jesus, um onkur spurdi teg: "Hvør er Jesus?"

TAÐ NEILIGA RAKAR EISINI TEG!

Hvar er Gud, tá ið tað neiliga rakar? Vit síggja, hoyra og lesa um neyðina úti í heimi. Uppliva, hvussu okkara kæru stríðast. Og kenna, hvussu vit innaní eru ótrygg. Er eingin tryggleiki í lívinum?

MÍTT BESTA ER IKKI NÓG GOTT!

Tá ið tú hyggur at øllum tí miseydnaða í lívinum, hugsar tú kanska: "Mítt besta verður ongantíð nóg gott!" Hvat nú, um eydnan, friðurin og hvíldin ikki skal verða grundað á tínum besta, men onkrum øðrum?

VIL EG KENNA SANNLEIKAN?

Sum menniskju vilja vit kenna sannleikan. Hvussu tað heila í, við og umkring okkum er. Ella vilja vit nú veruliga tað? Kennir tú ikki støður, har tú ikki vilt vita sannleikan? Har tú ikki hevur hug at hoyra og síggja veruleikan?

TAÐ, EG IKKI TAKI ÍMÓTI, GAGNAR MÆR IKKI

“Hví segði eg ikki: “Ja takk!”? Soleiðis kann eg sum menniskja hugsa, tá ið eg angri fortíðina. Um eg ikki tók ímóti eini gávu ella tænastu ella ímóti rósandi orðum, sum vóru ætlað mær. At eg ikki møtti menniskjum, sum bjóðaðu mær sína tíð, sítt vinalag og sín felagsskap. Hvussu nógv ríkari var eg í dag, um eg tók ímóti?

MINNIR MYNDA MEG

Viðhvørt hugsa vit um onkran kæran, sum undan okkum er farin. Tað kunnu vera foreldur, ommur, abbar, vinfólk ella onnur, sum ikki eru okkara millum longur. Vit minnast tey. Teirra andlitsbrá, verumáta, gerningar og orð.

SJÁLVSØKNI SKAPAR SKILNAÐ

Ert tú nakrantíð vónbrotin? Tú ætlaði nakað ávíst, men tá ið avtornaði, gjørdist veruleikin ein heilt annar. Tú vart skuffað ella skuffaður av einum øðrum menniskja. Fá komu í føðingardag, hóast tú vónaði fleiri.

Blog at WordPress.com.

Up ↑