TAÐ, TÚ HOYRIR, MYNDAR TEG!

Í hvussu stóran mun mynda orð títt sinni og tín levnað? Hugsa aftur í tíðina og finn seinastu ferð, orð – jalig ella neilig – høvdu eina ávirkan á teg. Eg hugsi, at tær ikki nýtist at leita leingi, tí hetta vísir seg at vera ein gerandiskostur.

AVLEIÐINGIN AVDÚKAR AVGERÐINA!

“Hví sá eg ikki avleiðingina frammanundan?” Soleiðis kanst tú siga við teg sjálva/n, tá ið tú upplivir hørðu avleiðingina av bæði tilvitaðum og ótilvitaðum avgerðum. Avgerðirnar førdu til núverandi avleiðing og iðrar tú teg nú um tær avgerðir, tú tókst.

ERT TÚ TRÚVERD/UR?

Ert tú ein góðtrúgvin persónur, sum hevur lætt við at líta á orðini frá tínum medmenniskjum? Ella kennir tú tað soleiðis, at tú í stóran mun ikki hevur álit á tí, onnur siga? “Tað valdast persónin, sum prátar!”, sigur tú kanska.

VEITST TÚ IKKI, FERT TÚ IKKI!

Hevur tú nakrantíð forsømt nakað? At sita eftir við kensluni av at okkurt týdningarmikið hendi, sum tú ikki fekst við ella fekst lut í? Situr tú eftir við orðunum: “Hví lurtaði eg ikki? Hví fór eg ikki? Hini upplivdu nakað, sum eg ikki fekk við!”

SVARIÐ AVDÚKAR MEG!

Hvat avdúkar títt svar um felagsskapin við eitt annað menniskja, tá ið tú verður spurd/ur um vikomandi? Hvat avdúkar títt svar um tín felagsskap við Jesus, um onkur spurdi teg: "Hvør er Jesus?"

TAÐ NEILIGA RAKAR EISINI TEG!

Hvar er Gud, tá ið tað neiliga rakar? Vit síggja, hoyra og lesa um neyðina úti í heimi. Uppliva, hvussu okkara kæru stríðast. Og kenna, hvussu vit innaní eru ótrygg. Er eingin tryggleiki í lívinum?

MÍTT BESTA ER IKKI NÓG GOTT!

Tá ið tú hyggur at øllum tí miseydnaða í lívinum, hugsar tú kanska: "Mítt besta verður ongantíð nóg gott!" Hvat nú, um eydnan, friðurin og hvíldin ikki skal verða grundað á tínum besta, men onkrum øðrum?

Blog at WordPress.com.

Up ↑