Tag: Offur

Prædika

Kærleikin man vera tað ríkasta, menniskju kunnu uppliva. Kortini vísa hagtølini, at eitt av hvørjum trimum hjúnaløgum í Føroyum endar við hjúnaskilnaði. Nakað, sum byrjaði við kærleika og vón um eina ríka framtíð, miseydnaðist. Hví?

Prædika

JESU PASSIVA RÆTTVÍSI

“Hví segði eg ikki: “Ja takk!”? Soleiðis kann eg sum menniskja hugsa, tá ið eg angri fortíðina. Um eg ikki tók ímóti eini gávu ella tænastu ella ímóti rósandi orðum, sum vóru ætlað mær. At eg ikki møtti menniskjum, sum bjóðaðu mær sína tíð, sítt vinalag og sín felagsskap. Hvussu nógv ríkari var eg í dag, um eg tók ímóti?

Prædika

“Um eg vann eina millión krónur, so var lívið betri!” Vit kunnu hava ymiskar hugsanir um, hvat okkum tørvar, soleiðis at lív okkara varð betri. Og tað kann væl vera, at nógv av hesum hevði gjørt lívið lættari, um ikki betri. Men vita vit veruliga, hvat okkum tørvar?

Prædika

Mangan miseydnast ymiskt hjá okkum menniskjum. Tað, vit ætlaðu, gjørdist ikki, sum vit vónaðu og tað, vit settu okkum fyri, vísti seg at gerast nakað heilt annað. Í slíkum støðum hava vit fyri at spyrja okkum sjálv: “Hví fyrireikaði eg meg ikki?”

Stutt sagt

Fleiri menniskju seta spurnartekin við, um Gud man vera til. “Gud kann ikki vera til, tí at eg síggi hann ikki, eg hoyri hann ikki, eg haldi hann vera órættvísan, óndan og dømandi, eg fari ígjøgnum so nógvar trongdir…”