MINNIR MYNDA MEG

Viðhvørt hugsa vit um onkran kæran, sum undan okkum er farin. Tað kunnu vera foreldur, ommur, abbar, vinfólk ella onnur, sum ikki eru okkara millum longur. Vit minnast tey. Teirra andlitsbrá, verumáta, gerningar og orð.

EG LIVI Í KALLINUM

Dámar tær væl títt arbeiði og gleðist um tíni viðurskifti við familju, vinir og starvsfelagar? Hevur tú frið og gleði í gerandisdegnum? Ella kennir tú iva, óró og ørkymlan? Spyrt tú teg sjálva/n: “Er hetta tað, eg skal?” “Hvat er meiningin við mínum lívi?”

VRAKA TAÐ ILLA

Kennir tú støðuna spentur at fara til arbeiðis, men vegna órudd ber ikki til at koma í gongd? Ella vilja halda ein góðan føðingardag, men vegna ein keðiligan gest miseydnaðist tað heila?

FYLGI EG IKKI, VILLIST EG!

Øll okkara munnu kenna tað at missa okkurt burtur. At kenna sorg og skuffan av ikki at hava nakað, sum ein er glaður fyri. Tað er mist burtur. At leita eftir hesum burturmista og gleðast, tá ið hetta verður funnið aftur.

VELJI EG HETTA, VRAKI EG HITT!

Kennir tú ørkymlan av at hava ov nógvar valmøguleikar? At okkurt má veljast frá í heilum og soleiðis menniskju, sum kanska gerast kedd av, at tú valdi tey frá. Velji eg hetta, vraki eg hitt!

AVLEIÐINGIN AVDÚKAR SJÁLVSØKNIÐ!

Hvussu nógv av levnaðinum snýr seg um andlitið úteftir? Munnu ikki fleiri av okkara góðu gerðum vera grundaðar í sjálvsøkni? At vit fyri øðrum vilja síggja út sum góð menniskju, sum vilja okkara medmenniskjum væl?

PRIKIÐ OPNAR TÍNI EYGU FYRI RÍKIDØMINUM!

Hvussu skjótt gloyma vit ríkidømið, vit dagliga hava? Spyr teg sjálva/n: “Hvussu nógv síggi eg ikki, um eg ikki verði prikað/ur?” Taka vit ov nógv fyri givið í okkara lívi? Heilsu, útbúgving, arbeiði, maka, børn, familju...

Blog at WordPress.com.

Up ↑