JESUS METTAR MÍNA SVONGD

Eg veit, at trupulleikin við vatni og mati um heimin gerst størri og størri fyri hvørt ár. Eg vil fegin hjálpa, men gangi við ringari samvitsku, tí at eg geri stórt sæð einki við tað. Hví?

TAÐ NEILIGA RAKAR EISINI TEG!

Hvar er Gud, tá ið tað neiliga rakar? Vit síggja, hoyra og lesa um neyðina úti í heimi. Uppliva, hvussu okkara kæru stríðast. Og kenna, hvussu vit innaní eru ótrygg. Er eingin tryggleiki í lívinum?

FELAGSSKAPURIN FREMUR ÁVØKSTIN

Kennir tú hugsanina: “Eg hevði viljað havt tað sum tey”, tá ið tú sært myndir hjá øðrum á Facebook? Vit vísa tær jaligu løturnar. Tá ið vit smílast og semjast. Men hvussu hevði verið, um vit vístu tær neiligu løturnar?

LEIÐIN LAGAR LÍVIÐ!

Spyrt tú nakrantíð teg sjálva/n: “Hví er mítt lív, so sum tað er?” Tú hyggur kanska ónøgd/ur at tínum lívi og undrast um, hvussu lívið lagaði soleiðis, sum tað gjørdi: “Hví livdi eg ikki øðrvísi?

MINNIR MYNDA MEG

Viðhvørt hugsa vit um onkran kæran, sum undan okkum er farin. Tað kunnu vera foreldur, ommur, abbar, vinfólk ella onnur, sum ikki eru okkara millum longur. Vit minnast tey. Teirra andlitsbrá, verumáta, gerningar og orð.

VRAKA TAÐ ILLA

Kennir tú støðuna spentur at fara til arbeiðis, men vegna órudd ber ikki til at koma í gongd? Ella vilja halda ein góðan føðingardag, men vegna ein keðiligan gest miseydnaðist tað heila?

Blog at WordPress.com.

Up ↑